Merhaba dostlar,
Uzun zamandır yazamadım biliyorum çoğunuz bu yazıyı bekledi. Bu sene ki KGSP yüksek lisans busuna başvurdum yaklaşık olarak 122 kişi başvurmuş bu sene ve belge elemesini sadece 19 kişi geçebilmiş.
Tabi ki belgelerin hazırlanması özellikle de çalışıyorsanız çok yorucu oluyor çünkü birçok belge için hafta içi koşuşturması gerek ama genelde hafta içi şirkette olmak zorundaydım. Şükür ki bir şekilde o belgeleri ayarladım ve çalışma yoldaşlarımın da desteği ile belgeleri tamamlayabildim.
Ben belge olarak okuldan bir çoğunu İngilizce olarak aldım diğer belgeleri de İngilizceye çevirttim tercümanda. Dedem Kore gazisi olduğu için bu belgeleri hazırlamak açıkçası en zoruydu bilirsiniz oradan oraya savruldum durdum. Kargoya gidecek vaktim olmadığı içinde UPS kargo ile evden teslim aldırdım kargoyu en azından 1 güne gideceği için içim rahat etsin istedim.
Belgeleri yolladıktan sonra sıra 25 Martı beklemeye geldi şansıma o gün KTO'dan arkadaşım Erkan ile turizm ve gezginlerle alakalı bir konferansa katılmamız gerekiyordu bu sayede biraz rahat atlattım günü.
Cosmopolitan kendileri yeni dostum...
Fakat aranmadım bu demek oluyor ki Elendim. Tabi bütün moralim bozuldu en azından belge elemesini geçebileceğime inanıyordum.
Tabi büyük bir depresyon ile eve döndüm Erkan moralim yerine gelsin diye Korece ajanda falan hediye etti bana ama tabi yıkıldım....
Akşam yuvarlak masa toplantısı yaptık tüm dostlarım aradı mesajlar yağdı dedim yılmadım yahu daha çok deneme şanım var sonra kardeşim ve can dostlarım eve geldi beraber Hitler belgeseli izledik...
Ne güzel değil mi:D
Sabah artık annem Türkiye'de araştırma yap olmadı başka bölümlere yönel diye beni toparlayıp kendime getirmeye çalıştı Ales'e bile kayıt yapmaya karar veriyordum en son.
Kayıt için laptopumu açtım maillerim otomatik açıldığı için bir de baktım KKM'den mail gelmiş ....
Kabul edilmişim!
Ben tabi Taksim Şişli metro hattında telefonumun çekmediğini hesaba katmadım yani telefonun ucunda çaresiz bekliyorum modum ve Hitler belgeseli de boşunaydı yaaa :D
Mülakat: 1 Nisan, Cuma
Gelen mailde Korece ve İngilizce mülakat yapılacağı belirtiliyordu. Buna zaten hazır oluyorsunuz. Eksik belgelerinizi tamamlamanız isteniyor. Hemen beni telkin eden dostlara dönüş yaptım birlikte SEVGİ KELEBEĞİ TELETUBBİES OLDUK.
******
Beni başından beri en çok yoran konsolosluğunun daha doğrusu NIIED'in ısrarla her dönemin not ortalamasının bulunduğu bir Transkript istemesiydi. Çünkü ben İstanbul Üniversitesi mezunuyum ve okulda ki her birim dekanlıktan tutun bölüm fakülte başkanlığına kadar hiç bir yer bu belgeyi veremediğini söyledi. Okul çok zorladı ama olmadı ve sonunda bu belgenin verilemeyeceği kararına vardık. Ve 1 Nisan için uçak biletlerimi aldım babam ve kız kardeşime de aldım çünkü en kötü ihtimal ailecek ATAM'a ziyarete gitmiş olurum dedim.
Ama daha bomba olay şuydu Ben malum Beyoğlu'nda yaşıyorum ve Sabiha gökçen'den bilet aldım. Ama çok uzak olduğu için ne ara gideceğiz diye panik olmuşken kuzenim aradı kendisi karşı yaka da yani Asya yakasında oturuyor. Yanlışlıkla bizim yakaya geçmiş araba ile sahile geçeyim derken hehehehe :D
Kuzenimin arabasıyla karşıya geçtik gece onda kaldık.
Tabi ki de bizi bebeklerimiz karşıladı.
Sabah oldu ve Kuzenimin arabasıyla hava alanına geçtik. Biletimi #interrail grup arkadaşlarda da duyduğum bir firma olan #Borajet ' ten aldım. Sabiha gökçen çok karışık bir hava alanı ahahah bir an alanı bulamayacağız sandım.
Borajet'in alanına vardığımızda 2 sevimli arkadaş bizi karşıladı ve Yıldız ailesi siz misiniz dediler?
Biz şok tabi ki çünkü biletleri netten aldığım için bir yanlışlık yapmış olabilirim dedim ama tam tersi. Biletlerimiz Upgrade yapılmış ve VIP uçacağımızı bildirdiler.
Ankara'ya iner inmez Anıtkabir'e geçtik. Ankara insanı genelde soğuk oluyor bu nedenle biraz ürkmedim değil ama şükür ki Anıtkabir de harika insanlar ile karşılaştık hepsi de birbirinden tatlı ve nazikti.
Hatta Koreli bir grup ile de karşılaştık hiihihih bu fotoğrafımız için kendilerine teşekkür ederim.
Anıtkabir çıkışı Kore Kültür Merkezine nasıl gideceğimizi bilmediğimiz için orada ki bir askere sorduk.
Sağ olsunlar hepsi tek tek ilgilendi hatta komutan devreye girdi ve bizim için taksi çevirdi. Taksiye gideceğimiz yere kadar tarif etti hatta bizi de emanet etti sakın dolandırma arkadaşları tanıyorum ona göre dedi.
Sanırım Ankara da İstanbul gibi saf gördüğünü yakala mantığı var kkkkkk
Neyse Taksici abi de İzmir'li çıktı mı?
Abinin 3 çocuğu da art arda ODTÜ'yü kazanınca onların için taşımış evini buraya ama 2 sini Amerika'ya yollamış 3.de bu sene mezun oluyormuş onu da yollayacağım ne işleri var burada dedi. Yolla senin kızı da dedi burada kimse sahip çıkmıyor bizim genç beyinlere diye dertleştik durduk sonuncu çocuğu da lise sonda imiş o mezun olsun İzmir de okuyacak dedi.... Yılmış Ankara'dan İzmirli için ne kadar zor bilemezsin dedi...
-Bilemem tabi ama tahmin edebilirim sanırım:D
Konuşma dertleşme bir küçük de ülkeyi kurtarma olayından sonra kenara çektik tam olarak numarası kaç öğrenelim diye ...
Tam adrese bakıyordum ki kafamı kaldırdığım gibi Şok oldum meğer fark etmeden tam kapısında durmuşuz...
Benim görüşmeme daha çok saat olduğu için önce içeri girdim ve listede adımı işaretlettim.
İçeride ki herke bizi çok iyi karşıladı ama biz çok açtık bu nedenle oradan ayrılıp uzun bir yürüyüş sonrası yemek yemelik bir restoran bulduk.
Ailecek karnımızı doyurduk ve KKM'ye doğru yola koyulduk....
Bu kadar uzun olacağı aklıma gelmemişti bu nedenle 2 parçaya bölmem gerekti canlar :D
DEVAMI az sonra
